Nachtmerrie
22/06
ZOMERKAMPEN
Jara herinnert zich nog precies de scenes uit haar droom wanneer ze vorige week op een snikhete zaterdagochtend wakker wordt. Zij en andere kinderen uit Betlehem waren bijeengebracht in het huis van een bekende, vertelt ze lachend en opgewonden. Het Israelisch leger koos haar en haar vriendin uit om gedood te worden, ondanks het protesterend geroep van Mary en andere vrouwen. Ze kwamen in een kamer met stijgend water, maar aan het eind ervan zag ze iedereen van haar familie in langzame, vloeiende bewegingen dansen, een hemelse ervaring die aanvoelde als werkelijkheid.
Ik vraag Mary of ze aan Jara en andere kinderen soms het verhaal van de moord op de onnozele kinderen had verteld, toen ze laatst een wandeling maakten door de Geboortekerk. Ik had Mary nog uitgelegd waar het betreffende altaar stond. Maar nee, de kinderen wilden niet naar de grotten beneden, zei ze, ze wilden niet wandelen en trappen klimmen, dat was te vermoeiend, ze wilden vooral zwemmen. Misschien herinnerde Jara zich een legende over wespen, die ik vertelde, opperde Mary. Die wespen hadden indringers die het gemunt hadden op de christenen in Betlehem verjaagd en gedood. Maar dat is een ander type verhaal zeg ik, daarbij word je verdedigd. Wat kan er allemaal door een kinderhoofd gaan? Jara heeft de laatste tijd niet veel gezien aan gewelddadigheden, hoogstens geschreeuw tijdens het wachten voor de checkpoint, waar zij en Tamer altijd wat gespannen zijn. Eigenlijk gaat ze maar weinig de stad uit, net als andere kinderen.
Mary is vanuit haar afdeling op de universiteit druk bezig met een zomerkamp voor meisjes, waar het tochtje naar de Geboortekerk deel van was. “Ze zullen wel zeggen, dat ik het van je afgekeken hebt.” Mijn instelling is ook druk met zomerkampen. Het enige probleem is dat Mary een beetje te hoog heeft ingezet op het Palestijnse borduren. Dat blijken de meisjes toch niet zo geslaagd te vinden, want het is precies en geduldig werk. Jara zegt dat “mijn generatie” niet geinteresseerd is in de tatriez [het borduren]. Maar Mary zet door, alleen voor een kleiner aantal uren. “Straks denken de broeders [het katholieke management van de universiteit] dat het zomerkamp alleen maar fun is.” Dat is ook weer niet de bedoeling. We bespreken dat alle jongerenactiviteiten buiten school eigenlijk 50% fun moeten zijn, want dat hebben de kinderen echt nodig, het educatieve deel weef je ertussen door. Uiteindelijk is Jara trots op haar steekjes. Er blijkt de nodige competitie tussen de kinderen, vooral tussen de christenen en moslims.
De zomervakantie is lang, twee-en-een-halve maand. Kinderen hebben niet veel te doen afgezien van de zwemuitjes. Mary neemt ze mee naar Hebron. Met haar 12 jaar is Jara daar nog nooit geweest, al is het maar een half uurtje rijden. Sommige van Mary’s oudere collega’s op de universiteit zijn er ook nog nooit van hun leven geweest. En Mary zelf is er vijftien jaar geleden geweest. Ik sta er verbaasd van. Als buitenlander kom je meer in de verschillende Palestijnse steden dan de Palestijnen zelf. Betlehem is voor veel van haar inwoners een cocon.
In Gaza, schrijft Jackie Lubeck, worden door haar Theatre Day Productions op zomerkampen voor kinderen acht theaterstukken vertoond, met niet minder dan 700 opvoeringen en workshops voor 170.000 kinderen. Als je er niet uit kunt, uit de Gazastrook, laat dan in ieder geval de verbeelding een kans krijgen. En voor de verandering eens niet in de vorm van een nachtmerrie.
Purwanto
23 juni 2010, 08:00
Dag Toine, Tamer, Mary en Jara. Het boorduurwerk denk ik aan de toestand tussen Israel-Palestina en Nederland. Echt priegelwerk, welk niemand kan volgen en begrijpen. Alleen eens of oneens, mooi of lelijk kan je wel zeggen. Maar nu is even iets anders: in 2006 was ik in Oostenrijk. Zuid Libanon was (door Israel)gebombardeerd. W.o.met enorme krachtige bommen, fragmentatiebommen en wat dies meer in de moderne oorlogsvoering. De bunker van VN vredesmissie was ook (bewust)gebombardeerd. Een VN militaire uit Steiermark was gedood, naast vele Libanese kinderen en volwassenen, tijdens deze bombardementen. (Het lesgeven aan Hesbollah, zei Simon Peres). Oostenrijkse kranten waren vol met (detaille) verhalen. Terug naar Nederland was er "geen"nieuws over deze afschuwelijke bombardementen op burger- doelen. Toen kreeg ik echt een nachtmerrie! Net als Jara. Dat de vernietigingspolitiek (deterrence policy) van Israel als een gewone marktwerking is. Non issue, dus. Sterkte voor alles!
MARTIN
22 juni 2010, 22:06
Hallo Toine, Mary, Jara en Tamer, Dat is waar ik steeds zo bang voor ben, dat kinderen onder die moeilijke omstandigheden nachtmerries krijgen over dood en verderf. Gelukkig, dat er wat beweging zit in de wereld met betrekking tot het optreden van Israel en gelukkig, dat na alle gebeurtenissen Israel toegezegd heeft, meer hulpgoederen in Gaza toe te laten. Nu zetten de kranten hier wel grote vraagtekens bij die toezegging van Israel, want we weten immers niet, wat er tot nu toe wel werd toegelaten en wat de zogenaamde uitbreiding dan wel inhoudt./ Maar de druk op Israel is in elk geval groot ook van de USA, met name Obama, dus welliuchjt dat dat wil helpen. Hoe is het mogelijk, dat Mary naar Hebron is geweest, dat zal haar ook niet opgevrolijkt hebben, maar het is toch ook goed voor Jara en Tamer, om daar de toestand ook eens te zien, hoewel ik me prettiger uitjes kan voorstellen.Vandaag staat er in de krant, dat er vanuit IRAN een schip met hullpgoederen gaat vertrekken as Zondag en dat dan over 2 weken in de buurt van Gaza komt. Zal mij benieuwen, wat Israel daarmee gaat doen: Turkije was nog wat, maar Iran is voor hun wellicht het toppunt. Maar de aankomst voor de kust door dat schip moet ongeveer gelijk vallen met het (eerder uigestelde) bezoek van Netanjahoe aan Obama. Iets heel anders: leuk, dat borduurwerk: ik kan best begrijpen, dat Jara er moeite mee heeft, want het is duidelijk te zien priegelwerk. Maar als ze het nu inmiddels leuk vindt, is het een mooi tijdverdrijf in de vakantie. En ik hoop vurig, dat die kids een fijne vakantie hebben, waarin ze de verveling de baas kunnen blijven. Lieve groeten voor Mary en die twee en beste wensen voor jou, met dank voor je alweer goeie en uitgebreide mail. SOEMOIED, MARTIN
