Organiseren
19/08
DE CONFERENTIE
Betlehem staat de afgelopen twee weken in het teken van het Fatah-congres. Mary koopt in bij de slager, die zegt: “Wat we nodig hebben is een fatsoenlijk leven. Niet altijd gespannen. Kijk naar de overlijdensadvertenties in de krant: de mensen gaan dood wanneer ze in de vijftig of zestig zijn. Dat is van de druk.” Een Palestijnse soldaat komt binnen. De slager zegt hem: “Zal de Muur nu naar beneden komen door dit congres? Wat jullie doen is weggegooid geld.”
Weggegooid of niet, de slager houdt er in ieder geval een aardige duit aan over want veel van het vlees voor de maaltijden van de 2200 gasten wordt bij hem ingekocht. Er circuleren de nodige geruchten over de hoge dagtoelage die de congresgangers zouden ontvangen. De genoemde kosten van de kidreh (een typisch Arabische maaltijd) en de aangerukte schapen voor de slotmaaltijd zijn zo onwaarschijnlijk hoog dat ik vermoed dat al dan niet bewuste overdrijving in het spel is. Maar andere winkeliers moeten hun zaak tijdelijk sluiten omdat deze niet meer toegankelijk is vanwege de omleiding van het verkeer.
Een deel van de economie van Betlehem heeft door het congres een injectie gekregen maar die is weer snel uitgewerkt en bereikt niet de bredere middenstand. Een collega op het werk zegt dat zijn verliesgevende zaak deze maanden niet meer heeft omgezet dan anders. Ik vraag het hem omdat er in de Israëlische pers ineens gesproken wordt over een opleving van de Palestijnse economie op de Westoever. Dat is misschien het geval in Ramallah, maar niet in Betlehem, zegt mijn collega, “omdat mensen hier van het toerisme afhankelijk zijn en dit op het moment bepaald geen groeisector is.” Ook van anderen hoor ik niets over omzetverhoging of vermindering van de werkloosheid. De groeiverhalen lijken vooral bedoeld om Netanjahu’s agenda van een “economische vrede” te ondersteunen.
In alle hoofdstraten staan aan beide kanten van de weg elke 20 meter soldaten opgesteld ten behoeve van de veiligheid van de congresgangers. Voortdurend rijden er jeeps of grote zwarte wagens af en aan. Soms met het nodige getoeter, waardoor Mary 's avonds niet in slaap kan komen. De stad lijkt zo wel de hele dag door belegerd, ware het niet dat de soldaten een goedmoedig humeur uitstralen. "Zij kunnen het ook niet helpen," zegt Fuad. De soldaten hebben, vermoed ik, nog steeds een laag loon, een paar honderd dollar per maand. Ze slapen in de klaslokalen van het Franciscaanse Terra Sancta college, waar het congres wordt gehouden.
Maar al het overdreven vertoon in de straten irriteert. Niet minder dan een derde van het budget van het Palestijnse Gezag gaat naar veiligheid. Veel van die veiligheid lijkt vooral machts- en statusvertoon. Een derde van het nationale budget - is dat nu nodig, met al dat geldgebrek op scholen? Laatst vroeg een hoofd van een school mij om in Nederland geld te werven voor een kopieerapparaat. Waarom moet het congres eigenlijk meer dan tweemaal zo lang duren als gepland? Hoe zit de organisatie in elkaar?
Over het congres zelf hoor ik verschillende geluiden. Mary, met al haar scepsis naar de partijen, geeft de voorkeur aan Fatah boven Hamas. Daar speelt ook de positie van de Palestijnse christenen een rol. Ik hoor geluiden vanuit de geweldloze verzetsbeweging dat in de nieuw gekozen revolutionaire raad veel ervaren activisten uit de eerste Intifada zijn gekozen. Anderzijds wordt opgemerkt dat er in diezelfde raad en in het bestuurlijke centrale comité vrijwel geen vrouwen zijn. En vooral dat de Palestijnse diaspora nauwelijks vertegenwoordigd is. Mahmoud Abbas heeft enkele christenen in het centrale comité benoemd.
Jara en Tamer zwemmen deze dagen veel. Jara doet mee aan wedstrijden tussen clubs uit verschillende plaatsen van de Westoever en Oost-Jeruzalem. Met Mary en de buurvrouw zitten we samen naar de openingsceremonie te kijken, Deze duurt ontstellend lang, de ene politieke speech na de andere. Over van alles gaat het, behalve over sport en zwemmen. “Ze vergeten alleen Arafat nog,” zegt Mary. Langzamerhand gaat het geluid van de speech verloren in het gepraat van de meer dan honderd zwemmers, die er bijna een party van maken nog voordat de wedstrijd begonnen is. Tamer gaat heupwiegen op de krakende luidsprekermuziek. Enkele geweersalvo’s zijn bedoeld als bijdrage aan de festiviteit. Bij het Palestijnse volkslied maan ik Jara om in ieder geval niet uitgebreid te gaan praten.
Mary en de buurvrouw zijn het met elkaar eens: “Dat is een reden waarom de Palestijnen zo moeilijk succes behalen, ze mixen alles – politiek met zwemmen bijvoorbeeld. Zo wordt het een rommeltje.“
T.J. Verwijmeren
24 augustus 2009, 23:23
Oef, ik zou me kapot schrikken, geweervuur op een kinderfeest! In elk geval was iedereen wel weer even wakker, na die speeches.Heeft Jara nog een mooie tijd neergezet?
g.a.koelman, rotterdam
21 augustus 2009, 14:16
Jara en Tamer zullen wel denken: laat die politiek maar zwemmen. Hartelijke groet, Guus
Purwanto
20 augustus 2009, 10:18
Beste Toine, Het Fatah congres is afgesloten. Paar bekenden en onbekenden zijn benoemd. Maar het conflict in de bezette gebieden van Palestina zal niet verminderen. De diffuse strategie van de PLO (e/o Hamas en andere groepen) is de oorzaak! Je hebt het goed gezien, de gewapende macht van Abbas stelt in feite weinig voor. Deze (door Israel) gewapende soldaten zijn leuk voor de ceremoniele taak van de Palestijnse staat in wording. Maar zinnig? Het lijkt mij een gewaagde verandering als de gewapende Palestijnse groepen volledig te ontwapenen cq. opdoeken, en voor de ceremoniele taken wordt een soort Zwitserse gaarde op te stellen, maar wel met het uniform van Salahudin leger! De veiligheid van Palestijnen moet je aan Israel overlaten. Dit is toch al gebeurd. Iedere "raid" door Israel kan de gewapende Palestijnse (politie)macht niets tegen houden. Het opheffen van dit soort gewapende macht geeft meer duidelijkheid! het ontstaane saldo van de begroting kan je voor volksontwikkeling besteden. Niet voor gebouwen etc. Het wordt toch weer kapotgemaakt of gebombardeerd. Maar mensen bouwen kan je niet vernietigen. Tenzij dat alle autochtone Palestijnen collectief worden "verwijderd". Tot slot nog even over de dure maaltijd. De andere verklaring kan zijn. Palestijnen eten graag schapen. Maar door de blokkade en de muur gaan de schapen ook moeilijk te voeren. Vroeger kan je de schappenherder zien van de heuvel rond Galilea tot Sinai. Maar nu? De badawi (bedouine)herders (en de schappen in de checkpoint) wisten deze ellende als geen ander. Vandaar de dure maaltijden voor de congresgangers. Hartelijke groeten, Purwanto.
